LBC-NVK vindt de Formateursnota onevenwichtig

De nota van formateur Di Rupo wordt in de pers algemeen gunstig onthaald. Ten eerste omdat er na een heel lange periode iets op papier staat. Ten tweede omdat ze van veel moed zou getuigen.

Klopt dit alles als we de voorstellen even door de syndicale mangel halen?
Enthousiasme alleen voor het bestaan van een nota is niet aan ons besteed.
Maar belangrijker is dat een flink deel van de sociaaleconomische voorstellen toch weinig sociaal zijn.
We lijsten die bewuste maatregelen hier kort even op.

Werkloosheid
- Alle werklozen (ook gezinshoofden) zullen in een scenario van verlaagde uitkeringen terechtkomen. In de laatste fase is de uitkering flink lager dat de Europese armoedegrens.
- Schoolverlaters zullen pas uitkeringen ontvangen na strenge controle.
- Werkloosheidsuitkeringen zullen in 2013 niet welvaartsvast zijn.
- Oudere werklozen (55 in 2013 en 58 in 2016) zullen veel strenger beoordeeld worden of ze actief en snel genoeg ander werk zoeken.

Brugpensioen
- De brugpensioenleeftijd zal sneller naar 60 jaar worden gebracht.
- Ondernemingen in herstructurering: brugpensioen pas op 55 jaar (nu 52 j.).

Pensioen
- Wie ouder is dan 65 zal het pensioen volledig behouden ook als er dan nog gewerkt wordt … Is dat de keuze om mensen beneden de 65 aan een job te helpen?
- De werkloosheid van de 3e periode (en die geldt voortaan voor iedereen!) wordt niet meer meegeteld voor pensioenberekening op basis van het eerdere loon, maar op basis van een minimum. Dus niet alleen lagere werkloosheidsuitkering, ook een lager pensioen.
- Brugpensioen beneden de 60 (uitgezonderd herstructurering) zal wat de pensioenberekening betreft nog slechts gelijkstelling krijgen op basis van een minimumbedrag (dus lager pensioen!).
- Tijdkrediet zal voor de pensioenberekening nog maar voor 1 jaar in aanmerking komen (nu is dat minimaal 3, soms 5 jaar en voor +50 volledig).
Dus tijdkrediet opnemen zal gigantische negatieve pensioeneffecten hebben!

Welvaartsvastheid van uitkeringen
De voorziene middelen van 2013 en 2015 voor de welvaartsvastheid van uitkeringen worden met 40% (!!) verminderd.

Gezondheidszorg
De huidige groeinorm van 4,5% van de gezondheidszorg (opvang vergrijzing, meer voorzieningen …) wordt naar 2% verminderd. De negatieve weerslag op de kwaliteit en kwantiteit van de gezondheidszorg voor patiënten en personeel laat zich raden.

Kinderbijslag
Die wordt volledig gecommunautariseerd. Dat wil zeggen een Vlaamse, Waalse, Brusselse en Duitse kinderbijslag. Of dit een financiering en uitkering via de sociale zekerheid betreft is hoogst onduidelijk.

Tijdkrediet
Behalve voor ouderschapsverlof, palliatief verlof en zorg voor een ziek familielid zal tijdkrediet nog slechts kunnen als men 5 jaar anciënniteit heeft bij dezelfde werkgever.


Toch ook positieve punten
- Een (wel slechts tijdelijke) vermogensbelasting voor vermogens van meer dan 1,25 miljoen Euro, onder de vorm van een ‘crisisbijdrage’ van 0,50%.
- Voor lage en middeninkomen (netto belastbaar beroepsinkomen tot 24.410€/jaar) komt er door het verhogen van de belastingvrije som met 1 000€ ; ongeveer 250 € netto aan inkomensverhoging.
- Het systeem van de notionele intrest (een fiscale gunstmaatregel voor vennootschappen) wordt lichtjes minder aantrekkelijk.
- Er wordt niet alleen aan inperken van uitgaven maar ook aan verhogen van inkomsten gewerkt.

Besluit
Vooral op het sociaaleconomische terrein dreigt er een koude ingreep te worden gerealiseerd. Daar ligt de schaal wel echt uit balans.
Bovendien vrezen we dat de verdere regionalisering gaat zorgen voor meer complexiteit in plaats van vereenvoudiging. Maar bovenal dreigt er een fiscale concurrentie tussen de gewesten en gemeenschappen, waar de werknemers de slachtoffers van zullen zijn.


Ferre Wyckmans
Algemeen Secretaris LBC-NVK

Kiezen in Europa én hier

Liefhebben doe je onvoorwaardelijk. Maar liefhebber van Europa zijn vraagt in deze tijden toch wel zwaar amoureuze blindheid en buitengewone inspanningen. Als je ook maar één scheef woord zegt over Europa, krijg je de stempel van euroscepticus opgeplakt. Waardoor je meteen in het weinig fraaie gezelschap van de voormalige Britse premier Margaret Thatcher en de Tsjechische president Vaclav Klaus terechtkomt. Daar wil je eigenlijk zelfs niet mee op de bus worden gezien, laat staan dat je ermee vereenzelvigd wil worden.

Een beetje verstandig politiek bedrijven betekent populisme aan de kant schuiven. Maar ook zonder populisme pleiten we nog niet voor telkens nieuwe beslissingen die met elkaar wedijveren qua antipopulariteit. ‘Politieke durf’ is niet hetzelfde als mensen treiteren. Wat bezielt de Europese beleidsmakers toch om, met een tergende overtuiging betere zaken waardig, zo driest tekeer te gaan? Want veel aardigheid aan resultaten komt er niet uit de Brusselse, Straatsburgse of Luxemburgse vergaderzalen.

Boeman

Zo slaagt Europa er perfect in om zich de status van onbetwistbare boeman toe te eigenen. Een constructie die de nationale bewindslieden overigens goed uitkomt. “We moeten van Europa”, is het legitieme alibi dat regeringsleiders zichzelf met graagte en overtuiging gunnen. Daarbij worden ze op hun wenken bediend door Europarlementsleden die, wat de Belgische delegatie betreft, met Dehaene, Verhofstadt, Michel, Thyssen, Van Brempt en Sterckx toch geen spelers van tweede garnituur zijn. Al vermoed ik dat alleen specialisten in staat zijn om een redelijk aantal andere namen van de 22 Belgische Europarlementairen voor de vuist te kunnen citeren.
Een vijfjarig mandaat is perfect te verantwoorden voor wie efficiëntie nastreeft. Wie op Europees niveau wetten moet maken, heeft nogal wat technische deskundigheid nodig. Maar zou het kunnen dat de democratische beoordeling door de kiezer – een volgende keer in 2014 – zelden een echte beoordeling is van het Europese doen en laten? En dat dus een echte inhoudelijke beleidsafrekening door de kiezer amper te vrezen is?
De leden van de Europese Commissie zijn al helemaal ongenaakbaar, geen Europese kiezer die daar iets over te zeggen heeft. Op 7 juni pakte de Europese Commissie uit met ondubbelzinnige aanbevelingen voor België.

Aanbevelingen

Wat lezen we in dit Europese standaardwerk? De wettelijke pensioenleeftijd moet worden aangepast aan de leeftijdsverwachting, lees: de pensioenleeftijd moet naar omhoog. Het loonoverleg moet worden hervormd zodat het beter aansluit bij het concurrentievermogen, lees: de lonen moeten zakken en er moet alleen nog op ondernemingsniveau worden onderhandeld. Ook het indexeringssysteem moet worden hervormd, lees: de koopkracht zal worden verminderd.
En er is meer. De werkgeversbijdragen op arbeid, de sociale zekerheidsbijdragen, moeten worden vervangen door belasting op consumptie, lees: we zullen via BTW-aanpassingen meer betalen om de werkgevers op hun wenken te bedienen. De uitkeringen voor werklozen moeten verminderen en ze moeten ook minder lang die uitkeringen ontvangen. Wat natuurlijk neerkomt op een verarming.
Verder moeten er langere openingstijden komen voor de winkels. Dat wil zeggen dat de sociale bescherming in de distributiesector eraan moet geloven.

Slecht voor werknemers

Niet één van al die maatregelen is dus in het voordeel van de werknemers of de sociaal verzekerden. Qua keuze tegen de werknemersbelangen kent dit pakket aan maatregelen zijn gelijke niet. Het is veelbetekenend dat de fractieleider van de N-VA in de Kamer, Jan Jambon, meteen en zonder enige nuance verkondigde dat de Europese Commissie goed bezig is vermits ze het volledige sociaaleconomische programma van de N-VA wil uitvoeren.
Volgens onze lopende minister van Begroting, Guy Vanhengel (Open VLD), liggen deze Europese aanbevelingen volledig in de lijn van wat experts al lang zeggen. Bedoeld wordt dat het overal opduikende trio van zogenaamde topeconomen – Geert Noels, Ivan Van De Cloot en Peter Vanden Houtte – als extra munitie wordt gebruikt als boeman Europa alleen niet zou volstaan.
Kiezen is delen. Sommigen kiezen voor rechtvaardig verdelen.
Anderen kiezen om mensen te verdelen, ze tegen elkaar op te zetten. Solidariteit van wie het beter heeft met wie het minder voor de wind gaat. Dat is onze nadrukkelijke keuze, al 125 jaar lang. Maar het is duidelijk niet de keuze van Europa. En zo te horen ook niet de keuze van alle Belgische of Vlaamse politiek verantwoordelijken.

Zij dragen dus een immense verantwoordelijkheid. We zullen het niet vergeten en al evenmin lijdzaam toekijken.

Ferre Wyckmans
Algemeen Secretaris

Chokotoff verdwijnt uit België: bijna 100 banen op de tocht...

Protest Kraft Foods markt Halle - 23 jun. 2011



De vakbonden protesteren al een hele week tegen de beslissing om de chokotoffs, mignonettes en bouchees te verhuizen naar Oost-Europa; bijna 100 werknemers vrezen voor hun job.

De bevolking van Halle en omstreken is zeer solidair met de werknemers. De burgemeester van Halle ontving een delegatie op het stadhuis, er is een gouden boek beschikbaar waar iedere burger, werknemer zijn solidariteit kan betuigen...

Bezoek www.lbc-nvk.be voor meer info... Vergeet niet de petitie te downloaden. Verzamel handtekeningen en bezorg ze ons. Samen zijn we sterk!

Short Film Festival Duisburg, Duitsland: The Fortune Hunters

Op zaterdag 11 juni kon je in het Landschaftspark in Duitsland een scala aan (syndicale) kortfilms bekijken tijdens het Unions in Motion festival. Video's, documantaires, clips uit alle hoeken van de wereld: Van Belgische arbeiders over Indische scheepsbouwers tot Bulgaarse metaalwerkers en Nederlandse schoonmakers. En onze eigenste 'Fortuinjagers' beleefde zijn Europese première. Ofwel 'The fortune hunters', een film die kadert in de campagne over rechtvaardige fiscaliteit van het Financieel Actie Netwerk.

Fusie EMF - EMCEF - ETUF-TCL in de maak

Vandaag werd op het congres het belangrijke startschot gegeven voor een voorgenomen fusie tussen het EMF, de Europese Chemiefederatie en de Europese Federatie van de Textiel, Kleding en Leer. Ofwel een bundeling van krachten tussen drie belangrijke federaties: EMF, EMCEF en ETUF-TCL. Deze grote federatie zou in de loop van 2012 operationeel moeten worden. Een extra stichtingscongres zal deze fusie bekrachtigen.

In het neo-liberale Europa van vandaag wordt het voor de vakbonden nog belangrijker om met één stem te spreken. De macht van het getal telt en zal nodig zijn, zie de gebeurtenissen in Griekenland en de moeilijkheden in Spanje en Portugal. Maar ook in het licht van Europa 2020 maken we met extra grote federaties meer kans om gehoord te worden en kunnen we ons aanbieden als belangrijke gesprekspartner in de Europese sociale dialoog richting de Europese Commissie, het Europees Parlement en de Europese werkgeversorganisaties.

De voorgenomen fusie werd unaniem goedgekeurd op het congres, meer nog, de resolutie werd op langdurig applaus onthaald.

Auteur: Monique Braam

EMF-congres in beeld

Nieuwe voorzitter EMF verkozen

Tijdens de eerste dag van het EMF-congres ging veel aandacht uit naar de verkiezing van de nieuwe voorzitter van het EMF. Ulrich Eckelmann, nu nog werkzaam voor IG-Metall werd unaniem verkozen tot de nieuwe voorzitter en verhuist binnenkort van Duitsland naar Brussel waar het hoofdkantoor van het EMF gevestigd is. IG Metall is overigens de grootste aangesloten vakbond binnen het EMF met maar liefst 1.700.000 miljoen leden. Hij wil "zoveel mogelijk krachten bundelen om op die manier als EMF een belangrijke meerwaarde te bieden aan de aangesloten vakbonden en haar leden in de industriële sectoren".

Internationale solidariteit is op dit congres een belangrijk sleutelwoord. Niet alleen binnen EMF, maar de federatie zoekt ook naarstig naar samenwerkingsverbanden en partnerships buiten haar eigen organisatie. Op die manier wordt het EMF een nog krachtiger stem binnen de onderhandelingen op Europees niveau, bij de Europese sociale dialoog met de Europese Commissie, het Europees Parlement en de Europese werkgeversorganisaties.

Een indrukwekkende oproep tot internationaliteit kwam van de Griekse vakbonden. Het vakbondswerk in Griekenland is erg moeilijk geworden gezien de huidige politieke en economische situatie. De maatregelen van de Europese Unie en het IMF hakken zwaar in op het leven van de gewone burger: bezuinigingen alom, de sociale zekerheid wordt afgebouwd, zelfs op de matige pensioenen van nog geen 500 euro wordt beknibbeld. Werknemers zijn in Griekenland een minderheid geworden: nog geen 50% van de beroepsbevolking heeft een job en de lonen zijn gemiddeld met 30% achteruit gegaan. Dat betekent dat een vakbondslidmaatschap voor veel werknemers niet langer te betalen is. En dat betekent een gevoelig verlies aan man- en slagkracht bij de vakbonden. Een erg precaire situatie. In plaats van jobs te creëren worden jobs kapotgemaakt. Minder werk, minder inkomsten... De Griekse vakbonden hopen op internationale vakbondssteun en -acties.

LBC-NVK-delegatie